Uxía Martínez-Botana - kontrabasy
Oxford Philharmonic
Uxía Martínez Botana w wieku zaledwie 23 lat została pierwszą kontrabasistką nagrodzonej Grammy orkiestry Kremerata Baltica pod dyrekcją Gidona Kremera, współpracując z takimi solistami jak Martha Argerich, Emmanuel Pahud, Khatia Buniatishvili, Daniel Barenboim, Mario Brunello, Michaił Pletniow, Heinrich Schiff i wieloma innymi wybitnymi artystami.
Od stycznia 2016 roku pełni funkcję pierwszej kontrabasistki w Weinberger Kammerorchester (Zurych) pod dyrekcją Gábora Takácsa-Nagya, a do 2020 roku była także pierwszą kontrabasistką Brussels Philharmonic. W 2019 roku dołączyła również jako muzyk – solista do Oxford Philharmonic, z którą współpracuje do dziś.
Uxía Martínez Botana w wieku zaledwie 23 lat została pierwszą kontrabasistką nagrodzonej Grammy orkiestry Kremerata Baltica pod dyrekcją Gidona Kremera, współpracując z takimi solistami jak Martha Argerich, Emmanuel Pahud, Khatia Buniatishvili, Daniel Barenboim, Mario Brunello, Michaił Pletniow, Heinrich Schiff i wieloma innymi wybitnymi artystami.
Od stycznia 2016 roku pełni funkcję pierwszej kontrabasistki w Weinberger Kammerorchester (Zurych) pod dyrekcją Gábora Takácsa-Nagya, a do 2020 roku była także pierwszą kontrabasistką Brussels Philharmonic. W 2019 roku dołączyła również jako muzyk – solista do Oxford Philharmonic, z którą współpracuje do dziś.
Współpracowała także z takimi orkiestrami jak Royal Concertgebouw Orchestra, Netherlands Philharmonic czy Budapest Festival Orchestra pod batutą Ivana Fischera, a także występowała gościnnie jako pierwsza kontrabasistka w Royal Scottish National Orchestra, Scottish Chamber Orchestra oraz Belgian National Orchestra. Jest profesorką kontrabasu w ESMUC – Wyższej Szkole Muzycznej Katalonii w Barcelonie oraz profesorką gościnną w Fundacji Barenboim-Said. W 2021 roku dołączyła również do Stauffer Center Academy for Strings w Cremonie, współpracując z takimi artystami jak Sol Gabetta, Michael Barenboim, Lisa Batiashvili, Daniel Hope, Julian Rachlin, Lawrence Power, Antoine Tamestit, Steven Isserlis, Mischa Maisky i Alisa Weilerstein.
Obok działalności orkiestrowej Uxía Martínez Botana rozwija intensywną karierę solową i kameralną. Jako solistka zyskała uznanie międzynarodowej krytyki. Jej interpretację „Parable XVII” Vincenta Persichettiego w 2010 roku chwalono za „zdumiewającą intensywność emocjonalną i mistrzowskie panowanie nad instrumentem”. W 2012 roku podczas festiwalu „Two Days and Two Nights of New Music” w Odessie dokonała prawykonania utworów Władimira Rosinskiego, które spotkały się z entuzjastycznym przyjęciem („potężne i zapierające dech w piersiach”). W 2014 roku zadebiutowała jako solistka w Concertgebouw w Amsterdamie z zespołem The New European Ensemble. W lutym 2017 roku wystąpiła jako solistka z Orkiestrą Symfoniczną Galicji pod dyrekcją Dimy Slobodeniouka, prezentując utwory Władimira Rosinskiego. W kolejnych latach debiutowała m.in. z Czech Philharmonic Chamber Orchestra i skrzypkiem Josefem Špačkiem (2018), z Franz Liszt Chamber Orchestra w Budapeszcie oraz Stellenbosch Chamber Orchestra w Republice Południowej Afryki (2019). Występowała także z recitalami solowymi w Filharmonii Luksemburskiej oraz w Holandii, Belgii i Hiszpanii.
Jako kameralistka współpracowała z wybitnymi muzykami, takimi jak Maxim Vengerov, Veronika Eberle, Julia Fischer, Patricia Kopatchinskaja, Anna Czumaszenko, Jurij Baszmet, Natalia Gutman, András Schiff, Christian Tetzlaff, Lars Vogt, Nobuko Imai, Tabea Zimmermann, Gary Hoffman, Kian Soltani, Antje Weithaas, Mischa Maisky, Sol Gabetta, Bertrand Chamayou, Alina Ibragimova, Lawrence Power, Amihai Grosz czy Frans Helmerson. W 2022 roku dołączyła również do zespołu kameralnego „Between Worlds” nominowanego do nagrody Grammy mandolinisty Aviego Avitala, z którym w 2025 roku nagrała album dla Deutsche Grammophon.
Uxía Martínez Botana jest regularnie zapraszana na najważniejsze festiwale muzyczne w Europie, m.in. Gergiev Festival (Holandia), Schleswig-Holstein Musik Festival (Niemcy), Spannungen (Niemcy), Gstaad Menuhin Festival (Szwajcaria), Solsberg Festival (Szwajcaria), Kuhmo Chamber Music Festival (Finlandia), Kronberg Academy („Chamber Music Connects the World” oraz „Masters in Performance”), Musiq3 Festival (Belgia), Stellenbosch International Music Festival (RPA) czy Schubertiade Schwarzenberg Hohenems (Austria).
Jest także założycielką Rubik Ensemble – zespołu tworzonego przez sześciu międzynarodowych solistów: Nikitę Boriso Glebsky’ego (skrzypce), Solenne Paidassi (skrzypce), Davida Cohena (wiolonczela), Danę Zemtsov (altówka), Uxíę Martínez Botanę (kontrabas) oraz Andreasa Heringa (fortepian).
W lutym 2016 roku została wybrana przez The National Dutch Musical Instrument Foundation jako artystka objęta programem wsparcia i otrzymała w użytkowanie angielski kontrabas „The English Lady” (ok. 1800) z kolekcji Willema Vogelara. Gra również na instrumencie „Ludwig Neuner” (1854), wypożyczonym przez prywatnego sponsora.
Jej pasja do muzyki filmowej zaowocowała udziałem w licznych nagraniach ścieżek dźwiękowych we współpracy z Netherlands Film Festival, m.in. do filmu „No Estoy Muerto, solo Estoy Dormido” („Nie jestem martwy, tylko śpię”) w reżyserii Juana Sebastiána Lopeza Maasa, nagrodzonego na festiwalu Berlinale nagrodą Canon dla młodych talentów.
Strona internetowa artystki: uxiamartinezbotana.com
Obok działalności orkiestrowej Uxía Martínez Botana rozwija intensywną karierę solową i kameralną. Jako solistka zyskała uznanie międzynarodowej krytyki. Jej interpretację „Parable XVII” Vincenta Persichettiego w 2010 roku chwalono za „zdumiewającą intensywność emocjonalną i mistrzowskie panowanie nad instrumentem”. W 2012 roku podczas festiwalu „Two Days and Two Nights of New Music” w Odessie dokonała prawykonania utworów Władimira Rosinskiego, które spotkały się z entuzjastycznym przyjęciem („potężne i zapierające dech w piersiach”). W 2014 roku zadebiutowała jako solistka w Concertgebouw w Amsterdamie z zespołem The New European Ensemble. W lutym 2017 roku wystąpiła jako solistka z Orkiestrą Symfoniczną Galicji pod dyrekcją Dimy Slobodeniouka, prezentując utwory Władimira Rosinskiego. W kolejnych latach debiutowała m.in. z Czech Philharmonic Chamber Orchestra i skrzypkiem Josefem Špačkiem (2018), z Franz Liszt Chamber Orchestra w Budapeszcie oraz Stellenbosch Chamber Orchestra w Republice Południowej Afryki (2019). Występowała także z recitalami solowymi w Filharmonii Luksemburskiej oraz w Holandii, Belgii i Hiszpanii.
Jako kameralistka współpracowała z wybitnymi muzykami, takimi jak Maxim Vengerov, Veronika Eberle, Julia Fischer, Patricia Kopatchinskaja, Anna Czumaszenko, Jurij Baszmet, Natalia Gutman, András Schiff, Christian Tetzlaff, Lars Vogt, Nobuko Imai, Tabea Zimmermann, Gary Hoffman, Kian Soltani, Antje Weithaas, Mischa Maisky, Sol Gabetta, Bertrand Chamayou, Alina Ibragimova, Lawrence Power, Amihai Grosz czy Frans Helmerson. W 2022 roku dołączyła również do zespołu kameralnego „Between Worlds” nominowanego do nagrody Grammy mandolinisty Aviego Avitala, z którym w 2025 roku nagrała album dla Deutsche Grammophon.
Uxía Martínez Botana jest regularnie zapraszana na najważniejsze festiwale muzyczne w Europie, m.in. Gergiev Festival (Holandia), Schleswig-Holstein Musik Festival (Niemcy), Spannungen (Niemcy), Gstaad Menuhin Festival (Szwajcaria), Solsberg Festival (Szwajcaria), Kuhmo Chamber Music Festival (Finlandia), Kronberg Academy („Chamber Music Connects the World” oraz „Masters in Performance”), Musiq3 Festival (Belgia), Stellenbosch International Music Festival (RPA) czy Schubertiade Schwarzenberg Hohenems (Austria).
Jest także założycielką Rubik Ensemble – zespołu tworzonego przez sześciu międzynarodowych solistów: Nikitę Boriso Glebsky’ego (skrzypce), Solenne Paidassi (skrzypce), Davida Cohena (wiolonczela), Danę Zemtsov (altówka), Uxíę Martínez Botanę (kontrabas) oraz Andreasa Heringa (fortepian).
W lutym 2016 roku została wybrana przez The National Dutch Musical Instrument Foundation jako artystka objęta programem wsparcia i otrzymała w użytkowanie angielski kontrabas „The English Lady” (ok. 1800) z kolekcji Willema Vogelara. Gra również na instrumencie „Ludwig Neuner” (1854), wypożyczonym przez prywatnego sponsora.
Jej pasja do muzyki filmowej zaowocowała udziałem w licznych nagraniach ścieżek dźwiękowych we współpracy z Netherlands Film Festival, m.in. do filmu „No Estoy Muerto, solo Estoy Dormido” („Nie jestem martwy, tylko śpię”) w reżyserii Juana Sebastiána Lopeza Maasa, nagrodzonego na festiwalu Berlinale nagrodą Canon dla młodych talentów.
Strona internetowa artystki: uxiamartinezbotana.com
20-03-2026, 17:08:08 | Więcej na temat: Tutorzy
